Schulptuurrestauratie                                            Epitaaf J. Lambrechtsen-Coolen 2
  • Planetarium Middelburg
     

  • Epitaaf J. Lambrechtsen-Coolen
     

  • Sfinxen
     

  • Alleen op de wereld
     

  • Appliques
     

  • Buste Vaerenbergh

april 2005
Het epitaaf wordt uit de wand verwijderd
juli en augustus 2006: 
Reconstructie van de onderste delen van het epitaaf.
Het epitaaf vlak voor de restauratie
Het epitaaf vlak voor de restauratie

April 2005: het epitaaf wordt uit de wand verwijderd

De enorme zout-en brandschade is goed te zien. Het monument is totaal aan het verpoederen, en ook van de oorspronkelijke wit-rode kleur is niets waar te nemen

Demontage. Het bovenstuk is reeds verwijderd

Het epitaaf was aan een eikenhouten balk verankerd, die op zijn beurt weer aan de muur was verankerd

De gebroken grote tekstplaat. Let op de zoutuitbloei links onder en op de breuklijn van de steen.

de ruimte achter de grote tekstplaat was gedeeltelijk opgevuld met stukken van middeleeuwse dakpannen.

Onderdelen van het epitaaf op de kerkvloer

De restauratie van de roodgrijs marmeren zuilen. Deze zijn gelijmd en met epoxyhars verder aangeheeld.

De grote tekstplaat was in twee stukken gebroken en aan de oppervlakte door de hitte zwaar beschadigd.

Na de restauratie, nadat we de letters opnieuw hadden in gekapt.

Na lang experimenteren begint het te lukken: de eerste afgegoten onderdelen zijn klaar om terug te gaan naar de kerk.

Dit was over van de zandloper en een voetstukje voor de obelisken

De nieuwe zandloper.

Dit restte er nog van de cartouche

Grofweg bijmodelleren met gips

Uitsnijden met de houtbeitel

De nieuwe cartouche nadat hij was afgegoten. Het binnenste deel was oorspronkelijk zwart geschilderd. De letters TIS AL en het kruis op de wereldbol ( Die enigszins de vorm van een hart had en weer heeft), zullen worden verguld

Het bijmodeleren van een oude console.

De nieuwe console rechtsonder in het epitaaf.

Dit was nog over van het onderste deel met de schedel.

detail

De schedel gedeeltelijk bijgemodelleerd.

Het nieuwe onderdeel. De roodmarmeren vulstukken zijn teruggeplaatst

detail van het nieuwe onderste stuk. Het epitaaf was in zijn oorspronkelijke uitvoering een sprekend voorbeeld van 17e eeuwse begrafenissymboliek: Urnen, obelisken, een zandloper en de dood met een lauwerkrans.

Eind Januari 2007 is het werk zover gevorderd dat begonnen kan worden met het terugplaatsen van het epitaaf in de Sint Jacobskerk. Met behulp van een fotokopie op ware grootte wordt de nieuwe plaats bepaald.

Het (veel kleinere) epitaaf van Yori Len. foto uit ca 1930 (archief St. Jacobskerk)

De steiger is geplaatst. Op de voorgrond de kisten met de nieuwe onderdelen

Inmiddels is ook het gat in de muur gekapt waar de onderste delen moeten komen. Bovenaan is nog het dichtgemetselde gat van het epitaaf van Yori Len te zien

De beide grote consoles zijn gesteld

Ook het middelste stuk past precies

De grote tekstplaat met de bijbehorende lijststukken

Begin februari 2007 is ook het stuk met het cherubkopje klaar gekomen. Als gevolg van de brand in 1911 was het gezicht van het oorspronkelijk stuk afgebroken. Dit is evenals zoveel onderdelen van het epitaaf, verloren geraakt.

het oorspronkelijke stuk.

In de derde week van februari 2007 is het werk bijna voltooid.

Proefopstelling van de urnen en de obelisken, welke verloren waren gegaan, maar als nieuwe elementen zijn toegevoegd

Gipsmodel van het wapenschild, afmetingen 58 x50 x13 cm.

Op 13 maart 2007 is het epitaaf onthuld door mevrouw A. van Dok-van Weele, burgemeester van Vlissingen.

Het nieuwe epitaaf van Johannes Lambrechtsen-Coolen

Eind Januari 2007 is het werk zover gevorderd dat begonnen kan worden met het terugplaatsen van het epitaaf in de Sint Jacobskerk.
Er is voor gekozen het epitaaf niet meer op de oorspronkelijke plaats (een der zijkapellen) terug te plaatsen, omdat daar nu, na de restauratie van de kerk eind jaren ’90, de toiletten zijn geplaatst. Bovendien zijn de muren van de zijkapellen na de herbouw afgebikt tot schoon metselwerk. Tegen zo’n achtergrond zou het epitaaf niet mooi uitkomen.